Geschiedenisboeken over de Europese Unie staan vol met crises – de crisis van de lege stoelen halverwege de jaren zestig, de economische crisis en de gevolgen daarvan voor Europa in de jaren zeventig, de Britse begrotingscrisis in de jaren tachtig, en zo zouden we de lijst nog wel even kunnen voortzetten. De afgelopen jaren kampt de EU echter met meerdere crises tegelijk: het conflict in Oekraïne, dat het idee van het Oostelijk Partnerschap tenietdeed en zich momenteel lijkt uit te breiden tot een conflict tussen de NAVO en Rusland; een crisis in de institutionele opzet; problemen met legitimiteit en het vertrouwen van het publiek; problemen met leiderschap; en de overduidelijke crises rond de euro, de Brexit, migratie en de recente COVID-19-crisis.
De cursus biedt een overzicht van de huidige crisisgebieden op basis van actuele literatuur uit de sociale wetenschappen en politieke analyses, en heeft tot doel inzicht te geven in zowel de oorzaken van de crises als mogelijke uitwegen.
Van studenten wordt verwacht dat zij over voorkennis beschikken over de geschiedenis en de institutionele structuur van de Europese Unie. Het cursusprogramma omvat twee bijeenkomsten waarbij het onderwerp wordt bepaald op basis van de interesses van de studenten.