Dit is de conclusie van een internationaal onderzoek waarin het klimaatbeleid van 40 landen over een periode van meer dan 30 jaar is vergeleken; het onderzoek is gepubliceerd in het tijdschrift*Climate Policy*. Aan het onderzoek hebben onderzoekers van de Universiteit van Barcelona, de Ludwig-Maximilians-Universität München, de Universiteit van Lausanne en de Universiteit van Oslo meegewerkt.
Het onderzoeksteam, waarvan ook Xavier Fernández i Marín, Ramón y Cajal-onderzoeker aan de UB, deel uitmaakte, analyseerde het klimaatbeleid per land en de effecten daarvan tussen 1990 en 2022. In vergelijking met de andere onderzochte landen staat Spanje er goed voor op gebieden zoals het investeringsbeleid voor onderzoek en ontwikkeling (R&D) ter verbetering van de energie-efficiëntie, en ook wat betreft de verplichting voor bedrijven om hun broeikasgasemissies te berekenen en te rapporteren (ook welemissierapportage genoemd). Er is echter nog veel ruimte voor verbetering bij het terugdringen van de uitstoot in de vervoerssector, een doel dat bereikt zou kunnen worden door middel van specifieke belastingen en congestieheffingen.
Dankzij een innovatieve statistische methode waarmee meerdere parameters tegelijkertijd kunnen worden gemodelleerd, zijn onderzoekers erin geslaagd de doeltreffendheid van 1.737 klimaatmaatregelen te beoordelen. Ze hebben er bovendien voor gezorgd dat alleen initiatieven met voldoende empirisch bewijs in het model werden opgenomen.
De conclusie is dat een gevarieerd en uitgebreid repertoire aan beleidsinstrumenten effectiever is dan het vertrouwen op afzonderlijke maatregelen. De beste optie is dan ook om gedurende een lange periode een reeks goed gecoördineerde maatregelen door te voeren. In het artikel wordt benadrukt dat de uitgebreide beleidspakketten van Zweden en Noorwegen zeer effectief zijn voor klimaatactie.
Hieruit blijkt ook dat landen als Australië, Canada en Japan hun CO₂-uitstoot effectief zouden kunnen verminderen door de belastingen op fossiele brandstoffen te verhogen.
Uit het onderzoek blijkt dat bepaalde beleidsmaatregelen bijzonder effectief zijn: het belasten van CO₂-uitstoot boven een bepaald volume of het bieden van financiële prikkels om deze uitstoot te verminderen, het heffen van belastingen op fossiele brandstoffen, het uitvoeren van wetenschappelijk onderzoek naar klimaatverandering en het investeren in hernieuwbare energie.
De conclusies van het onderzoek zijn bedoeld om beleidsmakers praktische richtlijnen te bieden bij het vaststellen van de meest doeltreffende instrumenten binnen hun specifieke nationale context. Bovendien kan het nieuw ontwikkelde statistische model worden toegepast op andere snelgroeiende beleidsterreinen om de doeltreffendheid van maatregelen te beoordelen.
Oorspronkelijke bron: Een studie analyseert het beleid van 40 landen ter bestrijding van klimaatverandering en brengt de meest effectieve maatregelen in kaart – Actueel – Universiteit van Barcelona